Zondagmiddagarmpje

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Het ‘zondagmiddagarmpje’, of wel subluxatio capitelli radii. Een aandoening die voorkomt bij kinderen onder de 4 jaar, voor het eerst beschreven in 1671 door de arts Fournier en later opgenomen in het ‘Kleine Kwalenboek’. Dit ellenboogtrauma kreeg deze bijnaam omdat het trauma vaak ontstond bij kinderen die door hun ouders tegen wil en dank naar de kerk werden ‘gesleept’ op zondagmiddag. Verder lezen...

Integriteit en clickbait

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Zo maar een artikel, gebracht door een regionaal medium: ‘Integriteit van bestuurders nergens zo’n issue als in Noord-Holland’. Het voelt als clickbait, maar gezien het onderwerp kan ik het niet laten toch te klikken. Het artikel verwijst naar een onderzoek door de NRC. In dit interessante onderzoek, gestoeld op een serie Wob-verzoeken, concludeerden Merijn Rengers en Jorg Leijten dat provincies de laatste jaren meer onderzoeken naar integriteitschendingen laten uitvoeren. Verder lezen...

Echte besluiten worden genomen bij de koffieautomaat, toch?

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Echte besluiten worden genomen bij de koffieautomaat. Dat zal de gedachte zijn geweest achter de aanschaf van onze nieuwe antracietkleurige koffieautomaten in het gemeentehuis. En eerlijk is eerlijk, het is de lekkerste automaatkoffie in man made history. Er is ook een kleine bijkomstigheid. Detail. Het tappen van één bakje koffie duurt welgeteld 46 seconden (echt). Daar komt de tijd om je kopje er onder te zetten, je keuze in te toetsen en je kopje weer terug te pakken nog bij. En dan zijn er altijd collega’s die willen: koffie plus plus, suiker min en melk niet uit de automaat, maar uit het flesje. Sure babe! Hup, eronder: koffie, suiker, melk, start. Prrrrrrt. Proeven ze toch niet. Anders halen ze zelf maar. Zeikerds! Hoe dan ook. Als je voor je hele kamer koffie haalt ben je zo een dagdeel onderweg. Genoeg tijd voor een praatje, genoeg tijd voor het nemen van belangrijke besluiten, toch? Verder lezen...

Brood en spelen

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Het was vaste prik. Elke dinsdagmiddag bij het wekelijkse gesprek tussen ons college en de pers. Een van de journalisten ging dan zitten, opende zijn tas en haalde er een notitieblok en twee pennen uit. “Een voor hoor, en een voor wederhoor”, was zijn vaste grap. Gevolgd door een luide lach. Van hemzelf uiteraard. “Gebruik die tweede pen eens wat vaker”, probeerde ik eens quasi-gevat. “Dat doe ik alleen als het echt moet”, was zijn reactie. Wederhoor alleen als het echt moet… Is dit de journalistiek anno nu? Die vraag kwam laatst nogmaals in me op, toen ik in een onderzoek las dat maar 20% van de journalisten altijd eerst de feiten van een verhaal controleert, voor ermee naar buiten te komen. Verder lezen...

Raar eigenlijk, dat er zo weinig jonge mensen bij de gemeente werken…

Jelle RinzemaHartmansblogs0 Comments

Bij de Nederlandse gemeenten werken nog steeds minder jongeren onder de 35 dan mensen boven de 60. Lekker dan! Elk gemeentehuis is rollatortoegankelijk en heeft een ruimte om te bridgen, dus die zestigers vermaken zich prima. Wenselijk is natuurlijk anders. Gelukkig doen gemeenten er alles aan om meer jongeren in huis te halen. ‘High potentials’ noemen ze die. Uitgerust met twee academische titels en bestuurservaring bij minimaal vijf verenigingen ben je zo binnen! Dat is uiteraard geen probleem sinds de basisbeurs is verdwenen. O ja, en je bent een teamplayer en je hebt geen 9 tot 5 mentaliteit (lees: je bent bereid om de shit van je collega’s op te ruimen en je sociale leven op te geven). Kortom; mission impossible! Geen zorgen. Slim als die ambtenaren zijn, hebben ze speciale selectieprocedures voor youngsters bedacht: een ‘traineeprogramma’. Ik neem je mee. Verder lezen...